Meestal betekent dat dat het werk van die poëziedocent veel eenvoudiger wordt. Deze leerlingen vertellen aan klasgenoten over hun ervaringen. Ze laten daarbij blijken dat ze met veel plezier terugkijken op het schrijven van gedichten. Het kost de docent daarna weinig moeite om de klas enthousiast te krijgen.
Leerlingen die op deze manier terugkijken waren er in ht voortgezet onderwijs de afgelopen jaren vanuit het project Wie woonden er in dit huis. Dit was een samenwerking van Huis van Gedichten, BarioK, en TransArt
In juni 2005 kreeg de Yunus Emre School poezeielessen en beeldende lessen aangeboden. Kinderen uit groep 8 gingen onder begeleiding van school, Huis van Gedichten en BarioK op bezoek in leegstaande woningen in Transvaal. Op basis van die bezoeken maakten ze zich een voorstelling van de mensen die er in die lege woningen zouden hebben gewoond.
Dat was basis voor gedichten.
Bij de gedichten maakten de kinderen daarna een groepskunstwerk.
Alle resultaten – de gedichten en de geschilderde kunstwerken – stonden op panelen die ingezet worden om leegstaande woningen dicht te timmeren.
Huis van Gedichten en BarioK vinden het beiden een gemis dat er in een wijk als Transvaal niet structureel sprake is van taalachtige activiteiten in het kunstaanbod.
Poëzie, verhalen vertellen, verhalen schrijven: conceptuele taalvormen zijn bijzonder geschikt om aan taalachterstanden van kinderen te werken. Als je er op kunt vertrouwen dat je in staat bent wezenlijke dingen van jezelf tot uitdrukking te brengen dan vergroot dat je weerbaarheid, je lef, en je ontwikkelmogelijkheden.
Kunst, poëzie bijvoorbeeld, helpt daarbij.
Lees het verslag (pdf)
